Πρωταθλητές, αλλά όχι πάντα επαγγελματίες

Γιατί τα πειράγματα και οι μπάλες του τένις που πετιούνται με νεύρα δεν είναι ακριβώς επαγγελματισμός.

Είτε σας αρέσει το τένις είτε όχι, μάλλον θα έχετε ακούσει για το περιστατικό ανάμεσα σε δύο σπουδαίους παίκτες, τον Στέφανο Τσιτσιπά και τον Νικ Κύργιο, σε έναν αγώνα στο Wimbledon. Δεν έχετε ακούσει; Ας το θυμηθούμε λίγο.

Ο Νικ Κύργιος περνάει στους 16 του Wimbledon, νικώντας σε έναν πολύ έντονο αγώνα τον Στέφανο Τσιτσιπά, το νούμερο 4. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τα πράγματα ξέφυγαν. Οι δύο παίκτες άρχισαν να ανταλλάσσουν βελάκια και πειράγματα για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς και για το ποιος έχει περισσότερους φίλους στα αποδυτήρια. Ο Τσιτσιπάς δυσκολεύτηκε να κρατήσει την ψυχραιμία του και άρχισε να στοχεύει τον Κύργιο με τα χτυπήματά του.

Δεν είναι κάτι που βλέπουμε κάθε μέρα, σωστά;

Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα παράδειγμα έλλειψης επαγγελματισμού. Οι δύο παίκτες φάνηκε να ξέχασαν τι σημαίνει αθλητικό πνεύμα. Γιατί όμως τους βλέπουμε όλοι ως μη επαγγελματίες; Αν ρωτούσαμε τους ίδιους, και οι δύο θα έλεγαν ότι είχαν δίκιο να αντιδράσουν έτσι.

Το λεξικό του Cambridge ορίζει τον επαγγελματισμό ως «τις ιδιότητες των καταρτισμένων και ικανών ανθρώπων». Οι δύο παίκτες είναι χωρίς αμφιβολία καταρτισμένοι και πολύ ικανοί. Όχι όμως σε δεξιότητες όπως η ψυχραιμία και ο σεβασμός, όπως φαίνεται… Είναι διάσημοι σε όλο τον κόσμο για τις αθλητικές τους ικανότητες. Ο επαγγελματισμός όμως δείχνει πώς φερόμαστε στους γύρω μας και πώς διαχειριζόμαστε την πίεση. Ας δούμε πού ξεκίνησαν τα προβλήματα.

Με τα πειράγματα, τις προσβολές και… τις μπάλες του τένις (ναι, δυστυχώς συνέβη και αυτό), ο Κύργιος και ο Τσιτσιπάς έδειξαν την πιο έντονη μορφή έλλειψης σεβασμού. Και τι φέρνει η έλλειψη σεβασμού στο τραπέζι, ή σε αυτή την περίπτωση στο γήπεδο; Μια πυραμίδα από αυτό που λέμε «έλλειψη δεξιοτήτων».

Ας το σκεφτούμε μαζί. Αν βάλουμε την έλλειψη σεβασμού στα θεμέλια της πυραμίδας, πώς θα αντέξει το κτίριο τον σεισμό των ανθρώπινων σχέσεων; Ο επαγγελματισμός δεν υπάρχει χωρίς δεξιότητες όπως η αυτοδιαχείριση, η ενσυναίσθηση, η ανθεκτικότητα, η υπευθυνότητα και η διαχείριση συγκρούσεων. Και η λίστα συνεχίζει.

Τι κάνουμε λοιπόν για να σταθούμε σε γερά θεμέλια;

Πάρτε ένα μολύβι. Ναι, εσείς, κύριε Πικάσο.

Ας ζωγραφίσουμε μαζί αυτή την πυραμίδα. Αν δεν σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, τότε σίγουρα μας λείπουν οι δεξιότητες επικοινωνίας. Αυτό οδηγεί σε πολύ χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη. Αφού δεν μπορούμε να καταλάβουμε και να εκφράσουμε ούτε τα δικά μας συναισθήματα ούτε των άλλων, δεν είναι λογικό να έχουμε συνεχείς συγκρούσεις; Και όταν δεν ξέρουμε πώς να τις διαχειριστούμε με υγιή τρόπο, φτάνουμε στο τελευταίο σκαλί… στις μπάλες του τένις.

Όπως θα έχετε καταλάβει, επαγγελματισμός σημαίνει να είμαστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Ένας αληθινός επαγγελματίας έχει όλες τις δεξιότητες που λείπουν από την πυραμίδα, καλή επικοινωνία, συναισθηματική νοημοσύνη, διαχείριση συγκρούσεων, επίλυση προβλημάτων και… μηδέν πεταγμένες μπάλες.

Δεν μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά να παίζουν τένις σαν τον Στέφανο Τσιτσιπά. Αυτό που μπορούμε να σας πούμε είναι ότι, στα μαθήματα της Morphoses, τα παιδιά μαθαίνουν να εκτιμούν και να βάζουν στην πράξη την ενσυναίσθηση, την ενεργητική ακρόαση και την επικοινωνία.

Κάποτε αυτά θα είναι οι επόμενοι παίκτες του τένις. Ας δούμε πού θα επιλέξουν να στείλουν την μπάλα.