Το τέλειο δώρο για την ομάδα. Ή μήπως όχι;
Όταν λείπει η πολιτισμική ευαισθησία, και οι καλύτερες προθέσεις μπορεί να βγουν στον κόσμο ανάποδα.
Μια αστεία ιστορία. Την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφτηκα μια σειρά από γραφεία της εταιρείας μας σε όλο τον κόσμο. Ήταν η πρώτη μου αποστολή σε ταξίδι, οπότε ήμουν πολύ ενθουσιασμένη. Τόσο ενθουσιασμένη, που αποφάσισα να ετοιμάσω μικρά δώρα για τις ομάδες που θα συναντούσα. Ωραία ιδέα, ε; Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι το σύνθημά μας είναι «Πάντα να σχεδιάζεις από πριν». Έφυγα λοιπόν με μια επιπλέον βαλίτσα, γεμάτη με αυτό που πίστευα ότι ήταν ο καλύτερος τρόπος να πω «Γεια σας, χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω».
Φαίνεται αρκετά ξεκάθαρο. Το μήνυμά μου όμως δεν έφτασε ποτέ.
Στην Ιαπωνία, οι άνθρωποι ενοχλήθηκαν μόλις είδαν τα χάρτινα κουτιά με τα δώρα. Στην Κίνα ήταν ακόμη χειρότερα. Οι συνάδελφοι αρνήθηκαν το δώρο, και όταν βιάστηκα να το πάρω πίσω, φάνηκαν ακόμη πιο προσβεβλημένοι. Και στην Ιταλία, η πρώτη συνάδελφος στην οποία πήγα να δώσω το καλοπροαίρετο δώρο μου με κοίταξε σαν να προσπαθούσα να τη φλερτάρω.
Στενοχωρήθηκα πολύ. Τι μου ξέφυγε;
Που λέτε, μου έλειπε μια δεξιότητα που λέγεται πολιτισμική ευαισθησία.
Η πολιτισμική ευαισθησία είναι ένας συνδυασμός πολιτισμικής επίγνωσης και καλών τρόπων.
Πολιτισμική ευαισθησία λέμε τους κώδικες συμπεριφοράς κάθε πολιτισμού, δηλαδή τι είναι αποδεκτό και τι όχι σε μια κοινωνία. Αυτή θα με είχε προειδοποιήσει ότι στην Ιαπωνία τα δώρα τυλίγονται πάντα. Ότι στην Κίνα ο άλλος μπορεί να κάνει ότι αρνείται το δώρο, αλλά το δώρο στους συνεργάτες είναι στην πραγματικότητα απαραίτητο. Και ότι στην Ιταλία δεν κάνει να δίνεις δώρο σε έναν συνάδελφο, εκτός αν έχετε ήδη γίνει κοντά.
Ξέρετε που όλοι λένε ότι τα ταξίδια ανοίγουν το μυαλό; Αληθεύει, αλλά αυτό γίνεται χάρη στο «πολιτισμικό σοκ» που ζουν οι ταξιδιώτες μπροστά στις πολιτισμικές διαφορές. Το δικό μου μυαλό σίγουρα άνοιξε με αυτή την επική, αλλά και αρκετά κωμική, αποτυχία. Αλλά ευχόμουν να το ήξερα από πριν.
Που λέτε, δεν είμαι η μόνη που έζησε τη δουλειά με συναδέλφους από άλλους πολιτισμούς σαν ναρκοπέδιο. Ούτε ο Μπιλ Γκέιτς είχε κάνει την έρευνά του όταν έδωσε το χέρι στην Πρόεδρο της Νότιας Κορέας Παρκ Γκεούν-Χε, κρατώντας το αριστερό χέρι στην τσέπη (σημάδι ασέβειας στη Νότια Κορέα).
Υπάρχουν όμως πράγματα που μπορείτε να κάνετε. Μπορείτε να ρωτήσετε. Μπορείτε να προετοιμαστείτε. Μπορείτε ακόμη να κάνετε μια εκπαίδευση στη διαπολιτισμική ευαισθησία.
Είτε προσαρμόζετε το website σας για άλλη χώρα, είτε πηγαίνετε για δουλειά στο εξωτερικό, είτε απλώς γνωρίζετε νέους ανθρώπους σε ένα ταξίδι, η επίγνωση των πολιτισμικών, θρησκευτικών, ηθικών και γλωσσικών διαφορών είναι καθοριστική.
Φανταστείτε τώρα να έχει κανείς αυτή τη γνώση από μικρός. Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν σε έναν κόσμο που μικραίνει κάθε μέρα, και η τεχνολογία και η επικοινωνία τους ανοίγουν σύνορα με εντυπωσιακή ταχύτητα. Μαθαίνουν όμως και να χαίρονται τη διαφορετικότητα που φέρνει αυτό; Μαθαίνουν να ψάχνουν την αποδοχή και την κατανόηση σε κάθε τους επαφή;
Σύμφωνα με το Scan Virginia, τα παιδιά από την ηλικία των δύο ετών αρχίζουν να καταλαβαίνουν διαφορές όπως το φύλο, η καταγωγή και η αναπηρία. Σε αυτά τα χρόνια γίνονται ευαίσθητα και στις θετικές και στις αρνητικές στάσεις και προκαταλήψεις που βλέπουν γύρω τους, στην οικογένεια, στο σχολείο, στη γειτονιά ή γενικά στον κόσμο.
Γι' αυτό αξίζει να μαθαίνουν τα παιδιά να καταλαβαίνουν άλλους πολιτισμούς όσο νωρίτερα γίνεται. Να συναντούν άλλα παιδιά με διαφορετικές εμπειρίες και να χτίζουν τις δεξιότητές τους μέσα σε ομάδες.
Γι' αυτό στη Morphoses βάζουμε όλη μας τη φροντίδα στο να ζουν τα παιδιά αυτές τις εμπειρίες.
Η διαφορετικότητα είναι το μόνο που έχουμε πραγματικά όλοι κοινό. Ας τη γιορτάζουμε κάθε μέρα. Άγνωστος
