Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία για δεξιότητες

Για να θυμηθούν οι μεγάλοι και να γνωρίσουν οι μικροί, η σημερινή μας αναφορά είναι η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (1843), η διάσημη νουβέλα του Κάρολου Ντίκενς. Ο Σκρουτζ είναι ένας ψυχρός τσιγκούνης που μισεί τα Χριστούγεννα, γιατί του θυμίζουν σπατάλη. Τη νύχτα της παραμονής τον επισκέπτονται τρία πνεύματα, το Πνεύμα των Περασμένων Χριστουγέννων, των Τωρινών και των Μελλοντικών, σε ένα ταξίδι που θα τον αλλάξει. Τι θα γινόταν όμως αν ο Σκρουτζ ήταν τσιγκούνης, αγενής και εγωκεντρικός για πιο βαθιούς λόγους…

Αν…

…ο Σκρουτζ είχε χάσει τις δεξιότητές του;

Το τέταρτο πνεύμα

Ας μεταφερθούμε στη στιγμή που εμφανίζεται το τρίτο πνεύμα, το Πνεύμα των Μελλοντικών Χριστουγέννων. Δείχνει στον Σκρουτζ μια μελλοντική μέρα Χριστουγέννων όπου κανείς δεν τον συμπαθεί, ως την τελευταία του ανάσα. Ο Σκρουτζ κλαίει και υπόσχεται να αλλάξει.

Και τότε, αντί για το γνωστό τέλος, προσθέτουμε ένα τέταρτο πνεύμα. Εμφανίζεται σαν ένα τεράστιο, φρεσκοπλυμένο αρκουδάκι. Το λένε Κύριο Δεξιότητα. Παρατηρεί τον λυπημένο Σκρουτζ και νιώθει τον πόνο του (ενσυναίσθηση). Δεν χρειάζεται να μιλήσει για να ακούσει τη σιωπή (ενεργητική ακρόαση). Απλώς είναι εκεί, στη στιγμή.

Όταν ο Σκρουτζ ηρεμεί, τον ρωτά αν θα τον πάει σε άλλα λυπημένα Χριστούγεννα της ζωής του, όπως τα προηγούμενα πνεύματα. Ο Κύριος Δεξιότητα χαμογελά και του εξηγεί «Σκρουτζ, φίλε μου, είμαι εδώ μαζί σου. Δεν χρειάζεται να φύγουμε από αυτή τη στιγμή, γιατί αυτή η στιγμή είναι δική μας.» Ο Σκρουτζ μπερδεύεται. «Καλά, Κύριε Δεξιότητα, τι θέλεις να μου μάθεις; Δεν καταλαβαίνω. Τα άλλα πνεύματα τουλάχιστον είχαν ονόματα που έδειχναν πού θα πηγαίναμε.»

Ο Κύριος Δεξιότητα καταλαβαίνει την απογοήτευσή του (συναισθηματική νοημοσύνη) και εξηγεί «Είμαι ο πατέρας των πιο σημαντικών και συχνά παραμελημένων ανθρώπινων δεξιοτήτων. Αυτή η τρομακτική νύχτα, με τους τρεις συναδέλφους μου να σε επισκέπτονται στον ύπνο σου, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν… αν τι; Πες μου εσύ.» (κριτική σκέψη)

Ο Σκρουτζ σκέφτεται λίγο και απαντά «…αν μπορούσα να επικοινωνώ πραγματικά με τους ανθρώπους μου, αν άκουγα στ' αλήθεια τι μου έλεγαν, αν ήμουν ομαδικός και στήριζα όσους είχα γύρω μου, αν είχα αυτογνωσία αντί για εγωκεντρισμό. Είμαι χαμένη υπόθεση», αναστενάζει.

Ο Κύριος Δεξιότητα του θυμίζει ότι το μαγικό με αυτές τις δεξιότητες είναι ότι μαθαίνονται. Ποτέ δεν είναι αργά. Είτε είστε 5 είτε 95 χρονών, μπορείτε να γίνετε κομμάτι ενός καλύτερου κόσμου, με περισσότερη ενσυναίσθηση. Ας είναι αυτό το πνεύμα των φετινών Χριστουγέννων!